راستش اصل تمایلی به نوشتن درباره لنگه کفش پرتاب شده به سمت بوش در جریان کنفرانس خبری در بغداد نداشتم چراکه همین عمل تا ئید این واقعیت است که آمریکائی ها حالا حالا ها بایستی برای لگام زدن به دهان این عرب های بی فرهنگ در عراق حضور داشته باشند . ولی پخش هزار باره این واقعه از تلویزون به اصطلاح ملی اعصابم را خورد کرد. به خصوص مونتاژ تکرار پرتاب کفش ها به سمت بوش آدم را به این خیال می انداخت که نکند این مرتیکه خبر نگار هزار پا باشد که در هر چند دهم ثانیه یک کفش پرتاب می کند . مسخره تر از همه خبر نگار خبر بیست و سی بود که با یک لنگه کفش را ه افتاده بود تو ی خیابون های تهرون و به جای مصاحبه لنگه کفش را می داد دست این ملت بی نوا که شما اگر جای این خبر نگار بودید چطوری لنگه کفش را پرتاب می کردید و بدبخت ملتی که خودشان را مضحکه این الدنگ کرده بودند و لنگه کفش نشانه می رفتند به سمت تیر چراغ برق و یا درختی  . ولی خودمانیم این بوش هم از اون بچه تخس هاست . حال کردم از جا خالی تند و تیزی که داد برای لنگه کفش . بی خود نیست که دوبار ریس جمهور آمریکا شد . حتم دارم اگر احمدی نژاد به جای بوش بود به یک دماق چماق و با یک پوز کشیده به تهرون بر می گشت .