توسل به دروغ و ديدن خواب هاي متعدد از ائمه و نقل آن براي مردم و حتي در برخي مواقع خود را تا رابط ائمه معرفي كردن از ديگر شاهكارهاي اساتيد محترم است . به خاطر دارم كه چند سال پيش با يكي از آنها در حرم امام رضا (ع) برخورد كردم . طرف كه خود را موسس " مكتب الذاكرين" (مكتبي كه ظاهرا هدفش آموزش و ترويج مداحي است ) معرفي مي كرد ، شخصي بود نابينا و داراي تيك خاصي در دست و صورت بطوريكه تمامي موهاي سمت چپ صورتش را مي كند و مي خورد . در حين روضه خواندن ادعا كرد كه قبل از آمدن به مشهد قصد بستن مكتب مذكور را داشته و اين مسئله را با احدي هم مطرح نكرده ولي همان شب خوابي را مي بيند كه در مجلسي كه تمامي مداحان در حضور شخصي نوراني مشغول به مداحي بوده اند وارد مي شود و آن شخص نوراني او را دعوت به همنشيني خود مي كند و از او علت تعطيلي مكتب را جويا مي شود و ادامه كار مكتب را آرزو مي كند . ايشان هم بعد از خواندن ذكر مصيبت و از حال رفتن و به هوش آمدن جوياي شخص نوراني ميشود و بعدا متوجه مي شود كه ايشان " حضرت رسول اكرم " بوده اند . حالا شما تصور كنيد سيل مردم مصيبت داررا كه به سمت ايشان براي گرفتن حاجات روان بود و از سرو كول ايشان آويزان .

 مسئله ديگر در خصوص اين صنف خود شيريني هايست كه برخي از آنها براي منصوبان به قدرت انجام مي دهند بدون اينكه درك واضحي از سياست و جناحها داشته باشند . تبليغ براي شخص يا جناح خاصي در لابلاي روضه ها و در بهبوحه تبليغات انتخابي از اين جمله است . اگر چه شخصا اعتقاد دارم كه اين نوع تبليغات كاملا سازمان دهي شده و فراگير است و شخص مداح تنها اجرا كننده آن است چون در زمان انتخابات بار ها مي تواني يك شعار خاص را از چندين مداح بشنوي كه مثلا " اگر مي خواهي در روز قيامت در اردوگاه يزيد نباشيد به فلان شخص راي ندهيد ".

در صنف مداحان ، عَيار كار  "مداح" به ميزان اشكي كه از مردم گرفته مي شود محك خواهد خورد . حال اينكه اين عزيزان براي گرياندن مردم به بهانه روضه سيد الشهداء از احساسات پاك مردم چه سوء استفاده ها كه نمي كنند را اشاره كردم ولي نكته اي كه مايل هستم به اين بحث اضافه كنم مربوط به پا منبر يها ، دَم كش ها و كار چاق كن ها ي مداحان خاص است كه روضه به روضه و منبر به منبر بدنبال حاج آقاي مربوطه اند و به اصطلاح براي گرفتن گريه بيشتر از حضار محفل را گرم نگه مي دارند . اشخاص مذكور كه معمولا هم از طيف اَلوات ها و پاچه پاره ها و چاله ميدوني ها هستند براي هرمنبر سهمي را به عنوان صله دريافت مي كنند . احتمالا عزيزاني كه اين نوشته را مي خوانند مي توانند در اين گونه مجالس اشخاصي را به ياد بياورند كه در يك لحظه خاص غش مي كنند يا لباس خود را جر مي دهد بطوريكه با حال زار و سر دست از روبروي جماعت نسوان (لابد براي جيغ و شيون بيشتر) از مجلس خارج مي شوند و احيانا خود را براي مجلس بعدي مداح آماده مي كنند كه البته در بعضي مواقع نمايش مورد نظر خوب از كار در نمي آيد و موجب آزردگي استاد مداح را فراهم مي كند . درست به خاطر دارم كه در يكي از همين مجالس دَم كش خاصه در اوج كار مداح ، با يك " ابي عبدالله ،‌ يابن زهرا ،‌ بده حواعج همه را " ي جانانه ختم جلسه را اعلام كرد و يك ضد حال اساسي به استاد زد كه در نهايت و در بيرون جلسه فحش هاي ناموسي بود كه بين طرفين رد و بدل مي شد و تازه شانس آوردیم که کار به چاقو و چاقوکشی نیفتاد.

آيا فرصت كرده ايد به ماهيت برخي شغل ها كمي فكر كنيد . شغل ها يي كه شالوده و اساسشان بر دغل بازي ، ريا ، دروغ  ، خرافه و تزوير استوار است .  فكر مي كنم تنها شغلي كه لايق همه اين صفات رذيله است همين مداحي و مداحي گري باشد . شغلي كه با سوء استفاده از احساسات ديني مردم سعي بر سركيسه كردن خلق الله داشته و دارد. من علي رغم اينكه در خانواده اي مذهبي بزرگ شده ام حتي از بچگي هم احساس خوبي نسبت به اين طيف نداشته ام  . براي همين هميشه از خودم سئوال مي كردم كه اگر امام حسين و ساير معصومين به خاطر اهدافشان كشته شده اند . اين گريه و شيون ديگر چيست . به نظر من تنها درسي كه از شهادت ايشان براي پيروانشان باقي مي ماند نرفتن زير بار زور و ذلت است و اتفاقا اين تنها نكته اي است كه مداحان نخواسته و يا نتوانسته اند آنرا به مردم عادي انتقال دهند . از طرفي نوع زندگي و رفتار و كردار اكثريت اين طيف هميشه داراي حرف و حديث هائي بوده است من به شخصه هيچ مداحي را سراغ ندارم كه زندگي نسبتا بي حاشيه اي داشته باشد و اين مسئله با توجه به الگو بودن آنها در قشر خاصي از مردم زيان هاي جبران ناپذيري را بر دين وارد مي كند. براي اكثريت عامه مداح خوب مداحي است كه بتواند بيشتر بگرياند حالا چطور و با چه قيمتي را همه مردم مي دانند ، مسئله خيلي ساده است . تمام مردم در زندگيشان مشكلات تقريبا لاينحلي دارند كه با زدن يك سر سوزن به آن انبوهي از آنها به صورت اشك و گريه فوران مي كند . مداحان عزيز ما اين مشكلا ت را خوب مي فهمند و مي شناسند . مريض دارها ،‌ دختر دم بخت دارها ،‌ زنداني دارها  ،‌ يتيم دارها ،‌ ندارها ، تصادفي ها و چه و چه چه  مخاطبين اصلي مداح ها هستند . در اصل گريه هاي قريب به اتفاق مردم بر مشكلات خودشان است نه بر مصيبت هاي خوانده شده توسط مداحان .