پس از حدود یکماه از حمله اسرائیل به غزه تبلیغات در ایران همچنان ادامه دارد . یادم می آید که پیشتر در بحران های مشابه مردم ایران از هر تیره  و طایفه ای دلی می سوزاندند و کمکی هر چند ناچیز . اما این بار دولت و صدا و سیما آنقدر لیلی به لالای این بچه گذاشته اند که اعتراض صاحب بچه هم درآمده و در داخل منجر به ضد تبلیغات شده است . به طوریکه نقل مردم کوچه و بازاراست که " خوب می کنند که می گشند اصلا کور پدر هر چی عرب بی شرف بی ناموس " . و یا عامه هر مشکلی را هر چند هم نامربوط به پای غزه ای ها می گذارند . به عنوان نمونه یکی از اقوام رفته بود که حقوق ماهانه بازنشستگی را از تامین اجتماعی دریافت کند که متوجه شده بود 80 هزار تومن در مقایسه با ماه قبل کمتر است ( کل دریافتی این آقا 250 هزار تومن در ماه است ) . از روی فیش حقوق کاشف که به عمل آوردم دیدم به خاطر کسورات قبلی است ولی این عزیز اصرار داشت که این پول را برای مردم غزه کش رفته اند .  ضمن اینکه به بهانه بی توجهی به فاجعه غزه حرکاتی چون بستن کانون مدافعان حقوق بشر و حمله به شیرین عبادی ، بستن روزنامه کارگزارن ، غیر قانونی اعلام کردن دفتر تحکیم وحدت و هزار کثافت کاری دیگر هم بر نفرت مردم از مسله غزه افزوده است . من اما شخصا با قتل عام افراد بی گناه متاسرم ولی سرکوب ملت به بهانه غزه نتیجه معکوس بر فاجعه غزه گذاشته است  ضمن اینکه در حافظه ام حمایت های حماس و فتح از صدام  و 1500 اسیر فلسطینی در جریان جنگ ایران و عراق را هم نمی توانم فراموش کنم .