2009/4/12
حاشیه های یک سفر پر مخاطره (سفر به عتبات عالیات 2)
از مرز خسروی تا کربلا به طور طبیعی در حدود پنج تا شش ساعت راه است . اما با توجه به ایست های بازرسی در هر دو کیلو متر این مدت زمان در حدود ۱۰ ساعت طول کشید . پیش از رفتن به شهر کرب و بلا به مرقد دو طفلان مسلم رفتیم که در چند کیلومتری شهر است . در طول مسیر نکته ای که توجهم را جلب کرد حضور نفر برهای آمریکائی در جاده ها بود با خودروهای غول پیکر و آژیر کشان . اتومبیل های دو طرف جاده به محض شنیدن صدای آژیر به منتهی الیه جاده می روند و تا عبور خودروهای آمریکائی به فاصله حداق یک کیلومتری کاملا متوقف می کند که ظاهرا اقدام پیش گیرانه ایست برای حملات انتحاری به خودروهای آمریکائی .
شهر کربلا شهر درب و داغانی است و از حداقل سیستم بهداشتی برخوردار است . بنا به گفته دوستانی که سال ها قبل به این شهر سفر کرده بودند تنها اطراف مرقدین امام حسین (ع) و اباالفضل و به همت پول های دولت ایران بازسازی شده و داخل حرمین نیز ایضا . نکته جالب در این شهرحضور میلونها سیم و کابل برق در فضای این شهر بصورتی آشفته و در ارتفاع پائین است که آدم در می ماند اگر برق و یا تلفن یکی قطع شود طرف چطور می خواد سیم خودش را شناسائی کند . سیستم امنیتی برای رسیدن و داخل شدن به حرمین چند لایه است . یعنی برای رسیدن به حرم از هر مسیری حداقل چهار یا پنج لایه تفتیش را باید طی کنی . خوشبختانه هتل اقامت ما بنام " سفن النجاه " مشرف به حرم و نزدیک به یک از در ب های ورودی به حرم بود که از بابت تفتیش های بی حد و حصر مشکل چندانی نداشتیم . شهر مملو از ایرانی است و طبیعتا زبان و پول رایج هم ایرانی . بالاخره اعراب بازاری به هر جان کندنی هم که شده با کلمات الکن فارسی مقصودش را می رساند . هر ۱۰۰۰ دینار تقریبا ۹۷۰ تا ۹۸۰ تومان است و کلیه قیمت ها به تومان . از مشتری ایرانی دینار پذیرفته نمی شود مثل فحش می ماند که پول جنس را به دینار پرداخت کنی . به بعضی هم که اصرار می کنی دینار قبول کنند به دروغ می گویند این دستور نوری المالکی است یعنی نخست وزیر یک کشور دستور بدهد که در کشور پول رایج پول یک کشور خارجی باشد که بعید است . برق شهرهر ۴ تا ۵ ساعت می رود که اکثر هتل ها و مغازه ها مجهز به ژنراتورهای قوی برای برق رسانی هستند با سر و صدای وحشتناک و گوش خراش . مغازه هایی که در مسیر و کوچه پس کوچه های منتهی به برخی "مقام ها " مثل مقام علی اکبر و علی اصغر یا دست چپ و یا راست حضرت ابوالفضل قرار دارند نونشان تو روغن است و فکر کنم سر قفلی شان از همه جای کربلا بیشتر باشد علیرغم درب و داغون بودنشان . اگرچه به نظرم می رسد این مقام ها که عمدتا محل شهادت بوده هیچ سندیت پا به جفتی ندارد و از محل خیمه گاه و اردوگاه لشکریان یزید هم که کنار نهر علقمه بوده اند اگر حساب کنیم محل برخی شان زیر سوال است . روز های پنج شنبه و جمعه جمعیت حاضر در شهر به نفع عرب ها ی شهر های حاشیه کرب و بلا عوض می شود و صحن بین الحرمین خوابگاه زائرین عرب بطوریکه دیگر جای سوزن انداختن نیست و طبیعتا زیارت برای عجم ها هم مشکل (ادامه دارد ... ) .
