سیزده بدر و چهارده بدر را در کربلا گذراندیم و ساعت ۵ صبح روز شنبه ۱۵ فروردین به سمت نجف حرکت کردیم . ساعت حدود هشت و نیم در هتل چند ستاره " قصر و ال.. نمی دونم چی چی " مستقر بودیم . حدودا ۵۰ متری حرم حضرت . باز هم ناهماهنگی مدیر کاروان با مسئول هتل مجبورمان کرد که تا ساعت ۱۲ موقع تحویل اطاق ها روی مبل های لابی ولو شویم و  با نیش و کنایه های مسول هتل رو به رو شویم که با زبان سلیس فارسی و ته لهجه عربی تذکر میداد که : " هی مثل ما عرب ها بی کلاس بازی در نیاورید و روی مبل ها لم ندهید ". ظاهرا طرف سالیانی را در شهر خون و قیام قم گذرانده بود و با آداب و معاشرت ایرانیان به خوبی آگاه . دوشی گرفتیم و به سمت حرم رفتیم . تفتیش های بدنی به نسبت کربلا و کاظمین سخت گیرانه تر و با وسواس بیشتری انجام می شد . وسعت حرم نیز به نسبت حرمین واقع در کربلا و کاظمین و حتی سامرا کوچک تر بود ولی بدون اغراق دارای ابهت و عظمت و معنویتی بود که تنها در مسجد الحرام شاهد آن بودم . به گفته کسانی که چندمین سفر را طی سالیان گذشته به نجف داشته اند حرم امام علی (ع) به استثنای سنگ فرش سفید کف صحن مطهر تغییرات زیادی صورت نگرفته و به همین دلیل نیز آب طلای صحن ورودی جلای خود را از دست داده و رو به تیری رفته بود اگرچه با این وجود از ابهت خاصی برخوردار بود . دو گلدسته قطور و از زمین روئیده  صحن ورودی حرم بسان دستان پهلوانی می ماند که به نشانه قدرت و صلابت برای تمام زائران فیگور گرفته است و به چه به خوبی یاد رشادت ها و پهلوانی ها ی مردی بزرگ را می دهد .دلیل کم توجهی زائران ایرانی به نجف نسبت به کربلا برایم حداقل در ظاهر ( مثلا مدت کوتاه اقامت زائران در نجف به نسبت کربلا ) هم که شده یک معما ست . این در حالی است که حضرت علی از معدود امامان مکتوب ماست . با معجزه ای چون "نهج البلاغه " که نزد عامه ایرانیان مغفول بوده است و نزد اغلب خاصه هم مورد بی توجهی و بی مهری . نمونه اش هم اینکه علما ی دینی اعم از منبری و غیر منبری بیشتر مردم را به ثواب خواندن زیارت عاشورا تشویق کرده اند تا نهج البلاغه . ساعت حدود 5 بعد از ظهر با بر و بچ به محل مورد علاقه ام یعنی قبرستان وادی السلام می روم . قبل از حرکت به قبرستان هم کلی نصیحت و هشدار به خاطر نا امنی قبرستان و فلان و فلان که کمی اغراق بود و گوشمان هم به این حرف ها نبود . بزرگترین و قدیمی ترین قبرستان در دنیا که شاید یک سوم شهر نجف را احاطه کرده و به شهرکی با خانه ها و کوچه های قدیمی می ماند تا قبرستان . یعنی هر قبر به وسع مالی صاحبش برای خودش اطاقی دارد و پشت بامی و احیانا سردابی . از پیامبران زیادی نام می برند که در این قبرستان آرمیده اند ولی قبر حضرت هود و صالح در این قبرستان مسجل است و مرقدی دارند در ابتدای ورودی منتهی به حرم حضرت علی (ع) در قبرستان (ادامه دارد ...).